علائم وجود غم و اندوه در کودکان و نوجوانان
- انتشار : 27-10-1401
- 0 نظر
- 1718
- سیاست انتشار مطلب
افسردگی در کودکان و نوجوانان :
افسردگی فقط بزرگسالان را تحت تاثیر قرار نمی دهد. کودکان و نوجوانان نیز ممکن است افسرده شوند.اگر فکر می کنید فرزندتان ممکن است افسرده باشد، دریافت کمک زودهنگام بسیار مهم است. هرچه بیشتر ادامه پیدا کند، احتمال مختل کردن زندگی فرزند شما و تبدیل شدن به یک مشکل طولانی مدت بیشتر می شود
طبیعی است که کودکان، مانند بزرگسالان، فراز و نشیب های عاطفی را تجربه کنند. برای برخی از کودکان، احساس "آبی" برای مدت طولانی می تواند نشانه افسردگی باشد. اگر سلامت روان فرزندتان با فعالیتهای اجتماعی، علایق، کارهای مدرسه یا زندگی خانوادگی تداخل دارد، وقت آن است که کمک بگیرید
افسردگی یک اختلال خلقی است که می تواند باعث شود فرد احساس غمگینی، تحریک پذیری یا ناامیدی کند. ممکن است بر خواب، اشتها یا روابط شما با دیگران تأثیر بگذارد. افسردگی همچنین می تواند باعث شود که علاقه خود را به سرگرمی ها یا فعالیت هایی که زمانی از آن لذت می بردید از دست بدهید. در موارد شدید، افسردگی می تواند منجر به افکار خودکشی شود.
افسردگی معمولاً اگر دو هفته یا بیشتر طول بکشد تشخیص داده می شود. فقط باید توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ارزیابی، تشخیص و درمان شود. اگرچه افسردگی یک وضعیت پزشکی جدی است، اما معمولاً قابل درمان است
آیا افسردگی کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد؟
افسردگی می تواند افراد در هر سنی از جمله کودکان را تحت تاثیر قرار دهد. اگرچه کودکان به طور طبیعی در حین رشد و تکامل دچار نوسانات خلقی می شوند، اما افسردگی متفاوت است. این اختلال می تواند بر نحوه تعامل کودکان با دوستان و خانواده تأثیر بگذارد. ممکن است آنها را از لذت بردن از مدرسه، ورزش، سرگرمی ها یا سایر فعالیت های عادی دوران کودکی باز دارد
در کودکان، افسردگی و اضطراب اغلب دست به دست هم می دهند. اضطراب یک وضعیت پزشکی است که باعث احساس ترس، وحشت یا نگرانی در مورد موقعیت های روزمره می شود. گاهی اوقات، افسردگی یا اضطراب در کودکان به "دردهای رشد" تبدیل می شود. اما اگر در مورد سلامت رفتاری یا روانی نگرانی دارید، با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کنید
افسردگی و اضطراب دوران کودکی چقدر شایع است؟
افسردگی و اضطراب از شایع ترین اختلالات روانی در کودکان است. حدود 7 درصد از کودکان 3 تا 17 ساله دارای اضطراب هستند. حدود 3 درصد با افسردگی سروکار دارند.هم افسردگی و هم اضطراب در کودکان بزرگتر و نوجوانان بین 12 تا 17 سال بیشتر است. تخمین زده می شود که 3.2 میلیون نوجوان 12 تا 17 ساله در ایالات متحده حداقل یک دوره افسردگی اساسی داشته اند. این عدد 13.3 درصد از جمعیت 12 تا 17 ساله ایالات متحده را تشکیل می دهد. تخمین زده می شود که 31.9 درصد از نوجوانان دارای اختلال اضطراب بوده اند
علائم افسردگی در کودکان :
علائم افسردگی در کودکان اغلب عبارتند از:
-
غم و اندوه، یا خلق و خوی ضعیفی که از بین نمی رود
-
همیشه تحریک پذیر یا بدخلق بودن
-
عدم علاقه به چیزهایی که قبلاً از آنها لذت می بردند
-
اغلب اوقات احساس خستگی و فرسودگی می کنید
فرزند شما همچنین ممکن است:
-
مشکل خواب داشته باشید یا بیش از حد معمول بخوابید
-
قادر به تمرکز نیست
-
کمتر با دوستان و خانواده تعامل داشته باشید
-
بلاتکلیف باشید
-
اعتماد به نفس زیادی ندارند
-
تغییرات زیادی در وزن دارند
-
به نظر می رسد قادر به آرامش نیست یا بیش از حد معمول بی حال است
-
در مورد احساس گناه یا بی ارزشی صحبت کنید
-
احساس خالی بودن یا ناتوانی در احساس احساسات (بی حسی)
-
در مورد خودکشی یا آسیب رساندن به خود فکر می کنید
-
در واقع خودآزاری، به عنوان مثال، بریدن پوست آنها یا مصرف بیش از حد
برخی از کودکان با اضطراب و همچنین افسردگی مشکل دارند. برخی علائم فیزیکی مانند سردرد و معده درد نیز دارند.مشکلات در مدرسه می تواند نشانه ای از افسردگی در کودکان و نوجوانان باشد و همچنین می تواند رفتار مشکل ساز باشد.کودکان بزرگتر که افسرده هستند ممکن است از مواد مخدر یا الکل سوء استفاده کنند
تغییرات عاطفی در کودکان و نوجوانان:
نسبت به تغییرات احساسی هوشیار باشید، مانند:
-
احساس غم و اندوه، که می تواند شامل طلسم گریه بدون دلیل باشد
-
ناامیدی یا احساس خشم، حتی بر سر مسائل کوچک
-
احساس ناامیدی یا پوچی
-
خلق و خوی تحریک پذیر یا آزاردهنده
-
از دست دادن علاقه یا لذت در فعالیت های معمول
-
از دست دادن علاقه یا درگیری با خانواده و دوستان
-
عزت نفس پایین
-
احساس بی ارزشی یا گناه
-
تثبیت شکست های گذشته یا سرزنش اغراق آمیز خود یا انتقاد از خود
-
حساسیت شدید نسبت به طرد یا شکست و نیاز به اطمینان بیش از حد
-
در فکر کردن، تمرکز کردن، تصمیم گیری و به خاطر سپردن چیزها مشکل دارید
-
احساس مداوم این که زندگی و آینده تیره و تار است
-
افکار مکرر مرگ، مردن یا خودکشی
تغییرات رفتاری در کودکان و نوجوانان:
مراقب تغییرات در رفتار باشید، مانند:
-
خستگی و از دست دادن انرژی
-
بی خوابی یا خواب زیاد
-
تغییر در اشتها - کاهش اشتها و کاهش وزن، یا افزایش میل به غذا و افزایش وزن
-
استفاده از الکل یا مواد مخدر
-
آشفتگی یا بی قراری - برای مثال، قدم زدن، فشار دادن دست یا ناتوانی در نشستن
-
کند شدن تفکر، صحبت کردن یا حرکات بدن
-
شکایات مکرر از دردهای بدن و سردردهای غیر قابل توضیح، که ممکن است شامل مراجعه مکرر به پرستار مدرسه باشد.
-
ایزوله سازی اجتماعی
-
عملکرد ضعیف مدرسه یا غیبت مکرر از مدرسه
-
توجه کمتر به بهداشت شخصی یا ظاهر
-
طغیان خشم، رفتار مخاطره آمیز یا مخاطره آمیز، یا سایر رفتارهای کنشگرانه
-
آسیب رساندن به خود - برای مثال، بریدن یا سوزاندن
-
برنامه ریزی برای خودکشی یا اقدام به خودکشی
چرا فرزندم افسرده است؟
مواردی که خطر افسردگی را در کودکان افزایش می دهد عبارتند از:
-
مشکلات خانوادگی
-
قلدری
-
آزار جسمی، عاطفی یا جنسی
-
سابقه خانوادگی افسردگی یا سایر مشکلات سلامت روان
گاهی اوقات افسردگی به وسیله یک رویداد دشوار، مانند جدایی والدین، سوگواری یا مشکلات با مدرسه یا سایر کودکان آغاز می شود.اغلب به دلیل ترکیبی از چیزها ایجاد می شود. به عنوان مثال، کودک شما ممکن است تمایل به افسردگی داشته باشد و همچنین برخی از وقایع دشوار زندگی را تجربه کند
اگر فکر می کنید فرزندتان افسرده است:
اگر فکر می کنید فرزندتان ممکن است افسرده باشد، مهم است که با او صحبت کنید. سعی کنید بفهمید چه چیزی آنها را آزار می دهد و چه احساسی دارند.هر چیزی که باعث ایجاد مشکل می شود، آن را جدی بگیرید. ممکن است به نظر شما مهم نباشد، اما می تواند مشکل بزرگی برای فرزند شما باشد.اگر فرزندتان نمیخواهد با شما صحبت کند، به او بگویید که نگران او هستید و اگر به شما نیاز داشت در آنجا هستید.آنها را تشویق کنید تا با شخص دیگری که به آنها اعتماد دارند، مانند یکی دیگر از اعضای خانواده، یک دوست یا فردی در مدرسه صحبت کنند
ممکن است برای شما مفید باشد که با افرادی که فرزندتان را می شناسند، از جمله والدین دیگرشان صحبت کنید.همچنین می توانید با مدرسه آنها تماس بگیرید تا بپرسید که آیا کارکنان نگرانی دارند یا خیر
علت افسردگی و اضطراب در کودکان چیست؟
افسردگی و اضطراب در کودکان می تواند دلایل زیادی داشته باشد، از جمله:
-
مصرف الکل یا مواد مخدر
-
محیط (از جمله مشکلات خانوادگی)
-
سابقه خانوادگی (دیگر اعضای خانواده افسردگی دارند)
-
بیماری جسمی
-
رویدادهای استرس زا زندگی
دقیقاً مشخص نیست که چه چیزی باعث افسردگی می شود، اما ممکن است مسائل مختلفی دخیل باشند. این شامل:
مواد شیمیایی مغز:
انتقال دهنده های عصبی مواد شیمیایی مغزی هستند که به طور طبیعی وجود دارند که سیگنال ها را به سایر قسمت های مغز و بدن شما منتقل می کنند. هنگامی که این مواد شیمیایی غیرطبیعی یا مختل شوند، عملکرد گیرنده های عصبی و سیستم های عصبی تغییر می کند و منجر به افسردگی می شود
هورمون ها:
تغییرات در تعادل هورمونی بدن ممکن است در ایجاد یا تحریک افسردگی نقش داشته باشد
صفات ارثی:
افسردگی در افرادی که خویشاوندان خونی آنها - مانند والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ - نیز به این بیماری مبتلا هستند، شایع تر است
ترومای اوایل دوران کودکی:
رویدادهای آسیب زا در دوران کودکی، مانند آزار جسمی یا عاطفی، یا از دست دادن والدین، ممکن است باعث تغییراتی در مغز شود که خطر افسردگی را افزایش می دهد
الگوهای یادگیری منفی تفکر:
افسردگی نوجوانان ممکن است با یادگیری احساس درماندگی مرتبط باشد - به جای یادگیری اینکه احساس کنند قادر به یافتن راه حل برای چالش های زندگی هستند
عوامل خطرساز افسردگی کودکان و نوجوانان :
عوامل زیادی خطر ابتلا به افسردگی نوجوانان را افزایش می دهند، از جمله:
-
داشتن مسائلی که بر عزت نفس تأثیر منفی می گذارد، مانند چاقی، مشکلات همسالان، قلدری طولانی مدت یا مشکلات تحصیلی
-
قربانی یا شاهد خشونت، مانند آزار جسمی یا جنسی
-
داشتن سایر شرایط سلامت روان، مانند اختلال دوقطبی، اختلال اضطراب، اختلال شخصیت، بی اشتهایی یا پرخوری عصبی
-
داشتن ناتوانی یادگیری یا اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)
-
داشتن درد مداوم یا یک بیماری فیزیکی مزمن مانند سرطان، دیابت یا آسم
-
داشتن ویژگی های شخصیتی خاص، مانند عزت نفس پایین یا بیش از حد وابسته بودن، انتقاد از خود یا بدبین بودن
-
سوء مصرف الکل، نیکوتین یا سایر مواد مخدر
-
همجنس گرا بودن، لزبین، دوجنسه یا ترنسجندر بودن در یک محیط غیرحمایتی
-
سابقه خانوادگی و مسائل مربوط به خانواده یا دیگران نیز ممکن است خطر افسردگی نوجوان شما را افزایش دهد، مانند:
-
داشتن والدین، پدربزرگ و مادربزرگ یا سایر خویشاوندان خونی مبتلا به افسردگی، اختلال دوقطبی یا مشکلات مصرف الکل
-
داشتن یکی از اعضای خانواده که بر اثر خودکشی فوت کرده است
-
داشتن خانواده ای با مشکلات عمده ارتباطی و روابط
-
تجربه رویدادهای استرس زا اخیر زندگی، مانند طلاق والدین، خدمت سربازی والدین یا مرگ یکی از عزیزان
آیا باید نگران باشم که فرزندم خودکشی کند؟
نظرسنجی های ملی از سوی دولت خطر کلی را نشان می دهد. به عنوان مثال، در سال 2019، نزدیک به 9 درصد از دانش آموزان دبیرستانی حداقل یک بار در طول یک سال اقدام به خودکشی کردند. اندیشیدن به خودکشی نیز نسبت به سالهای قبل افزایش یافت. اگرچه کمتر رایج است، اما کودکان خردسال نیز اقدام به خودکشی می کنند
برای علائم هشدار دهنده رفتار خودکشی از جمله:
-
روی مرگ و مردن تمرکز کنید
-
دادن اموال
-
افزایش ریسک پذیری
-
رفتار تخریبی یا خودآزاری
-
ایزوله سازی اجتماعی
-
صحبت از خودکشی یا ناامیدی
افسردگی و اضطراب دوران کودکی چگونه تشخیص داده می شود؟
اگر فکر می کنید کودک شما علائم افسردگی یا اضطراب را نشان می دهد، با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کنید. با پزشک اطفال فرزندتان شروع کنید. ممکن است پزشک اطفال شما را برای ارزیابی دقیق تر به یک متخصص سلامت روان ارجاع دهد
یک ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی احتمالاً با رد کردن شرایطی که ممکن است باعث مشکلات خلقی کودک شما شود، شروع میکند. بیماری هایی که باعث علائم افسردگی می شوند عبارتند از:
-
کم خونی
-
ضربه مغزی
-
دیابت
-
صرع
-
کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید
-
مونونوکلئوز
-
کمبود ویتامین D
هیچ آزمایشی برای تشخیص افسردگی وجود ندارد. ارزیابی سلامت روان باید شامل مصاحبه با شما (والدین) و فرزندتان باشد. اطلاعات معلمان، دوستان و همکلاسی ها نیز می تواند تغییرات خلقی و رفتاری فرزند شما را روشن کند
افسردگی و اضطراب در کودکان و نوجوانان چگونه درمان می شود؟
گزینه های درمانی برای کودکان مبتلا به افسردگی مانند بزرگسالان است. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی کودک شما ممکن است توصیه کند:
-
روان درمانی (مشاوره)
-
دارو
-
ترکیب این دو
روان درمانی چگونه به شما می کند؟
درمان شناختی رفتاری (CBT) نوعی روان درمانی است که می تواند اضطراب یا افسردگی را در کودکان درمان کند. CBT به کودکان کمک می کند تا مثبت اندیشی و مدیریت رفتارهای منفی را بیاموزند. همچنین می تواند به کودکان کمک کند تا با ریشه یابی ترس ها و نگرانی های خود، اضطراب را مدیریت کنند. درمان به کودکان ابزارهایی میدهد تا با اضطراب و افسردگی به روشهای سالمتری کنار بیایند
داروهای ضد افسردگی چگونه به شما می کنند؟
رایج ترین داروهای ضد افسردگی برای کودکان، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) هستند. این داروها سطح سروتونین را در مغز افزایش می دهند. سروتونین یک ماده شیمیایی است که می تواند به افزایش احساس شادی و رفاه کمک کند
در مورد داروهای ضد افسردگی در کودکان احتیاط بیشتری کنید. برخی از کودکان با داروها بهبودی نشان نمی دهند یا حتی ممکن است بیشتر احساس افسردگی کنند. اگر یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی داروهای ضد افسردگی را توصیه می کند، وضعیت کودک خود را از نزدیک تماشا کنید. هرگز اجازه ندهید کودکتان به طور ناگهانی مصرف داروهای ضد افسردگی را قطع کند. انجام این کار می تواند عوارض جانبی جدی ایجاد کند یا افسردگی را بدتر کند
آیا می توانم از ابتلای فرزندم به افسردگی یا اضطراب جلوگیری کنم؟
افسردگی می تواند ناشی از موقعیت های خاصی در زندگی باشد یا ممکن است علت بیولوژیکی داشته باشد. به عنوان والدین، همیشه نمی توانید استرس های زندگی فرزندتان را مدیریت کنید. اما شما میتوانید با اطمینان از اینکه فرزندتان از موارد زیر برخوردار است، به بهبود سلامت روان او کمک کنید:
-
ورزش روزانه
-
محیط امن و حمایت کننده در خانه و مدرسه
-
خواب زیاد
-
وعده های غذایی متعادل
آیا افسردگی یا اضطراب فرزندم از بین می رود؟
هر کودکی متفاوت است. برخی از کودکان ممکن است از افسردگی یا اضطراب پیشی بگیرند. دیگران ممکن است نیاز به مدیریت این شرایط تا آخر عمر داشته باشند. اکنون می توانید با اطمینان از تشخیص صحیح و درمان مناسب به فرزندتان کمک کنید
چه چیزی در مورد افسردگی کودکان و نوجوانان طبیعی است و چه چیزی نیست ؟
تشخیص تفاوت بین فراز و نشیب هایی که فقط بخشی از افسردگی نوجوانی و نوجوانی هستند، می تواند دشوار باشد. با نوجوان خود صحبت کنید سعی کنید تعیین کنید که آیا به نظر می رسد او قادر به مدیریت احساسات چالش برانگیز است یا اینکه زندگی به نظر طاقت فرسا می رسد
جلوگیری ابتلا به افسردگی در کودکان و نوجوانان :
هیچ راه مطمئنی برای پیشگیری از افسردگی وجود ندارد. با این حال، این استراتژی ها ممکن است کمک کند. نوجوان خود را تشویق کنید:
-
اقداماتی را برای کنترل استرس، افزایش انعطاف پذیری و افزایش عزت نفس انجام دهید تا در هنگام بروز مشکلات به مدیریت آنها کمک کنید
-
خودمراقبتی را تمرین کنید، برای مثال با ایجاد یک برنامه خواب سالم و استفاده مسئولانه و متعادل از وسایل الکترونیکی
-
به دنبال دوستی و حمایت اجتماعی، به ویژه در مواقع بحرانی باشید
-
برای کمک به پیشگیری از بدتر شدن افسردگی، در اولین نشانه مشکل، درمان را دریافت کنید
-
برای کمک به جلوگیری از عود علائم افسردگی، درمان مداوم را، در صورت توصیه، حتی پس از برطرف شدن علائم حفظ کنید.
-
راه هایی برای کمک به فرزندتان برای مقابله
در اینجا مواردی وجود دارد که می توانید برای حمایت از فرزندتان انجام دهید، اگر فکر می کنید ممکن است افسرده باشد:
1. ببینید چه اتفاقی در حال رخ دادن است: از آنها بپرسید که چه احساسی دارند و صریحاً بدون قضاوت یا توصیه گوش دهید از افرادی که به آنها اعتماد دارید و فرزندتان را می شناسند، مانند یک معلم مورد علاقه یا دوست صمیمی، بخواهید تا متوجه شوند که آیا متوجه چیزی شده اند که ممکن است آنها را نگران کند یا در واکنش آنها به چیزها تغییر کند. در طول تغییرات مهم زندگی مانند شروع یک مدرسه جدید یا بلوغ، به رفاه آنها توجه ویژه ای داشته باشید
2. با آنها وقت بگذرانید: سعی کنید با صحبت کردن یا انجام فعالیت های متناسب با سن آنها محیطی گرم، اطمینان و حمایت ایجاد کنید که آنها از آن لذت ببرند. به زندگی آنها علاقه نشان دهید، مثلاً روزشان در مدرسه چگونه بوده یا چه چیزی را در دوستانشان بیشتر دوست دارند
3. عادات مثبت را تشویق کنید: فرزندتان را تشویق کنید تا کارهایی را انجام دهد که معمولاً از آنها لذت می برد، به عادت های منظم غذا خوردن و خوابیدن پایبند باشد و فعال بماند. فعالیت بدنی راه مهمی برای تقویت خلق و خوی آنهاست. موسیقی میتواند تأثیر زیادی بر خلق و خوی ما داشته باشد، بنابراین سعی کنید آهنگهایی را با هم گوش دهید که به آنها احساس مثبتی نسبت به زندگی بدهد
4. بگذارید خودشان را بیان کنند: بگذارید با شما صحبت کنند. با دقت به آنچه در مورد احساسشان می گویند گوش کنید. هرگز فرزندتان را برای اشتراکگذاری فشار ندهید، در عوض میتوانید سایر اشکال بیان خلاق مانند نقاشی، کاردستی یا نوشتن افکار و تجربیات او را تشویق کنید. گزارش خلق و خوی می تواند به برخی از کودکان کمک کند تا با مشاهده چیزهایی که آنها را ناراحت یا ضعیف می کند، احساسات خود را آشکار کنند. آنها همچنین می توانند یادآور جنبه های مثبت زندگی خود و چیزهایی باشند که به آنها افتخار می کنند
5. از آنها در برابر محیط های استرس زا محافظت کنید: سعی کنید کودک خود را از موقعیت هایی که ممکن است استرس بیش از حد، بدرفتاری یا خشونت را تجربه کند، دور نگه دارید. و به یاد داشته باشید که رفتار و واکنش های سالم را به استرس های زندگی خود، از جمله تعیین مرزها و حفظ عادات مثبت مراقبت از خود، مدل کنید
هم اکنون از مشاوران سایت وقت بگیرید
تا کنون نظری ثبت نشده است، اولین نفری باشید که نظرتان را ثبت می کنید.